Watou 2010 – Tussen Taal en Beeld – Verzamelde Verhalen #2

Watou 2010 - Tussen Taal en Beeld

Verzamelde Verhalen #2

03/07/10 – 05/09/10

Kunstenfestival Watou 2010 opent vandaag !!
Kunstenfestival Watou 2010 – Tussen Taal en Beeld/ Verzamelde Verhalen #02 opent vandaag zijn deuren. De laatste details worden in orde gebracht. Tientallen kunstenaars en dichters uit alle hoeken van de wereld zakten de voorbije weken af naar Watou om er hun werk te installeren. Sommigen kunstenaars verbleven dagen lang op locatie om hun werk optimaal in te passen in de ruimte. Veel kunstwerken kwamen terplekke tot stand. Leegstaande verlaten panden of aftandse gebouwen werden onherkenbaar getransformeerd tot verrassende werelden met onvermoede verhalen die vanaf nu volop door u kunnen worden ontdekt.

Openingweekend 3 & 4 juli
Kunstenfestival Watou 2010 opent feestelijk met interventies van het Theater van de Verloren Tijd (doorlopend van 14 tot 18 u. op diverse locaties), een performance/muziekconcert van TITHONUS met curator Jan Van Woensel (doorlopend van 14 tot 18 u. in het Parochiehuisje (naast de Parochiezaal in Watou) en de publieksperformance LICHTKARAVAAN op de site van het Blauwhuys. Op zaterdagavond omstreeks 21.30 u is iedereen (uit Watou en omgeving) er welkom. Van zodra dat het donker wordt, zullen er duizend lampions in de lucht gelaten worden. Alle inwoners uit Watou (en in het bijzonder de kinderen) kregen de kans om vooraf de lampionnen te versieren met tekeningen en gedichten. Voor meer info over het openingweekend en over alle activiteiten tijdens de Weekendhappenings bekijk de website http://www.watou2010.be/ bij weekendhappenings.

Kunstenfestival Watou 2010

toont werk van meer dan honderd beeldende kunstenaars, schrijvers en dichters: David Adamo (US) – Nel Aerts (BE) -Armando (NL)- Ingeborg Bachman (AT) – Charles Baudelaire (FR) – Peter Beyls (BE) – Thomas Bogaert (BE) – Inge Braeckman (BE) – Tsead Bruinja (NL) – Koen Broucke (BE) – Cees Buddingh’ (NL) – Buson (JP) - Céline Butaye (BE) – Sander Buyck (BE) – Remco Campert (NL) – Sofie Cerutti (NL) – Michiel Ceulers (BE) – Hou Chien Cheng (TW) – Hugo Claus (BE) – Paul Cox (BE) – Jozef L. de Belder (BE) – Marc De Blieck (BE) – Manon De Boer (NL) – Kristof De Borle (BE) – Jules Deelder (NL) – Jos de Haes (BE) – Wim Delvoye (BE) – Roger M.J. de Neef (BE) – Jasper De Pagie (BE) – Josse De Pauw (BE) – Bieke Depoorter (BE) – Johan De Wilde (BE) – Christine D’Haen (BE) – Honoré d’O (BE) en nog vele andere. Bekijk de volledige lijst op de website www.watou2010.be

Grensland
Naast de vele locaties met beeldende kunst, literatuur en poëzie, ontpopt de locatie grensland zich dit jaar tot een literair cluster van kamers met grensoverschrijdende presentaties waarin taal het uitgangspunt vormt. Naast de Zaplocatie met voorleessessies en performances van verschillende dichters en de filmruimte met een beklijvende documentaire over Rutger Kopland, is er ook een Literaire Slowfoodruimte (een boekengrot) met een selectie literaire fragmenten van Friedl’ Lesage en van Josse De Pauw.
Een ander bijzondere nieuwe ruimte in Grensland is: ‘Het Klein Museum van De Kunstenaar.’ Kunstenaar Koen Broucke creëerde niet zonder humor, zijn bijzondere intieme kamer: een klein museum ter ere van zichzelf.

Verder ontpopt Grensland zich tot dé broeiende happening plek van het festival. De meeste activiteiten van de weekendhappenings vinden er plaats: performances, muziek- en theatervoorstellingen.

kempis poetry magazine

Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010,EXHIBITION,Historia Belgica

Geboortehuis Paul van Ostaijen in Antwerpen

Paul van Ostaijen

(1896-1928)

Zelfmoord des Zeemans

De zeeman

hij hoort de stem der Loreley

hij ziet op zijn horloge

en springt het water in

Loreley

Kom aan mijn borst

kom aan mijn borst

daar rust gij aan een lijf

dat eenzaam is een bedden van uw eenzaamheid

en eenzaam spelen uwe vingers

langs het ontwarren van lange wier

Achter de spiegel die verdrijft

de onbestendigheid der dingen

valt van uw handen het verlangen

aan mijn opalen huid verglijdend

een wezenloze droom

kom aan mijn borst

bed in mijn eenzaam’ armen

uw eenzaam lijf

Geboortehuis Paul van Ostaijen

Lange Leemstraat, Antwerpen

kempis poetry magazine

Filed under: EXHIBITION,Historia Belgica,EXHIBITION,Museum of Literary Treasures,KEMP = MAG POETRY LIBRARY,EXPERIMENTAL POETRY,Ostaijen, Paul van

Landloperskerkhof Wortel & Merksplas (B) -2-

Landloperskerkhof Wortel & Merksplas (B)

Van de landbouwkolonies die in 1822 in Merksplas en Wortel (B) werden opgericht, was Wortel een "vrije kolonie", bestaande uit een 125-tal hoevetjes. Het project mislukte, en na de Belgische Onafhankelijkheid werden alle boerderijen gesloopt. Vanaf 1870 koopt de Belgische Staat alle gronden en gebouwen op beide plaatsen op. Tot 1893 stonden alle "rijksweldadigheidskoloniën" in deze regio onder Hoogstraats bestuur. Daarna kreeg Merksplas een eigen directie en fungeerde Wortel als een soort bijhuis. Het was een "maison de refuge" voor bedelaars en landlopers die in de landbouw werden ingezet. Vanaf 1945 komt Wortel onder toezicht van het Bestuur der Strafinrichtingen. Sinds 1955 functioneert de instelling onafhankelijk.

Na de afschaffing van de Wet op de Landloperij in 1993 wordt Wortel een strafinrichting met een halfopen regime (arbeid in werkplaatsen die buiten het cellulair gedeelte gelegen zijn). Men begint aan de bouw van een nieuwe cellulaire afdeling die in 1996 in gebruik genomen wordt. Zo biedt de gevangenis tegenwoordig plaats aan 150 gedetineerden. Het betreft een groep veroordeelden met straffen onder de 3 jaar die beschikken over een geldig verblijfsstatuut in België. Ook veroordeelden tot meer dan 3 jaar die reeds genieten van penitentiair verlof kunnen naar Wortel worden doorverwezen. Het merendeel van de misdrijven betreft diefstallen en drugsdelicten. Er verblijven in Wortel nog 10 landlopers (hun gemiddelde leeftijd is 64!) die vrijwillig het regime van de strafinrichting hebben aanvaard.

Het kerkhof, met zo’n 170 witte betonnen kruisjes, is het merkwaardigste overblijfsel van de landloperskolonie. Op de kruisjes hangt een loden plaatje met een nummer, een naam, een datum van geboorte en overlijden. In zeldzame gevallen staat er zelfs geen naam, alleen een nummer en de letters RWK (afkorting van rijksweldadigheidskolonie). Het zijn de graven van de eenzaamsten onder landlopers, degenen die ’zonder familie’ zijn gestorven. Enkele graven dateren van 2003. Dat komt doordat de oudste landlopers na de afschaffing van de landloperij in 1993 het ’voorrecht’ kregen in de gebouwen van de kolonie hun laatste levensdagen te slijten.

In Nederland werden landlopers lange tijd

naar de strafkolonie

Veenhuizen in Drenthe gezonden.

Uit die tijd is dit gedichtje overgeleverd:

Veenhuizen

Acht lotgenoten bewezen hem de laatste eer
En lieten hem in de diepe zandkuil neer.
De dominee bad het Onze Vader aan zijn graf
D’ administratie voerde hem van de sterkte af.

In een zwartgeverfde, vurenhouten kist
Rust hij nu, die door niemand wordt gemist.
Op het ‘Vierde’ kwam er weer een bij
‘t Werd nummer tien op de zesde rij.

Landloperskerkhof Wortel & Merksplas 2 – België

Begraafplaats Wortel photos KEMP=MAG

kempis poetry magazine

Filed under: EXHIBITION,Galerie des Morts,EXHIBITION,Historia Belgica

Landloperskerkhof Wortel & Merksplas (B) -1-

Landloperskerkhof Wortel & Merksplas (B)

Landloperskerkhof Wortel & Merksplas 1 – België

Begraafplaats Merksplas photos KEMP=

KEMP=MAG -kempis poetry magazine

Filed under: EXHIBITION,Galerie des Morts,EXHIBITION,Historia Belgica

Museum of Literary Treasures: Guido Gezelle II

V A D E R O V E R L E D E N

o Al te kwade boodschapper,
die, bitsig als een horselbie;
die, stekende als een degenstoot;
die, snel gelijk den bliksemslag;
die, stom en doof, noodzakelijk,
te mijwaard op de snaren komt
gevlogen van den teekendraad!
Te gauwe, och armen, vindt ge mij
en biedt gij, in uw bitsigheid,
de boodschap, – en geen troost daartoe! -
dat "vader overleden" is!
Ge’n zegt niet hoe hij, vroomgezind,
zijn kruise en zijne ellenden droeg;
ge’n zegt niet, echt en recht, hoe hij
onwankelbaar geloovig en
betrouwende in Gods goedheid was;
ge’n zegt niet hoe, beneên den bast
van buitenwaardsche onteederheid,
hij teêrheid in zijn herte borg;
ge’n zegt niet hoe, van ‘s morgens vroeg
tot ‘s avonds, hij was werkzaam, hoe
‘t gevaar hij niet en minde, niet
en vreesde, daar ‘t de plicht beval;
ge’n zegt niet hoe nauwkeuriglijk
hij omzag, daar te zorgen viel
voor kinderlijke onschuldigheid;
ge’n zegt niet hoe noch wat hij was,
voor God en voor de menschen: gij
en steekt me… en gij en stoot me maar
door ‘t herte, dat hij henen is,
mijn broeder! Van geen zielenruste
en rept gij! – Och, hoe herteloos
doorslaat mij nu die bliksemslag
en biedt hij me, in zijn bitsigheid,
de boodschap, – en geen troost daartoe! -
dat "vader overleden" is! -
Zijn ziele God genadig zij!
o Al te kwade boodschapper!