Joep Eijkens: ‘Alle zegen komt van boven de roze wolk’

‘Alle zegen komt van boven de roze wolk’

Op de Tilburgse kermis is één attractie waar je niks voor hoeft te betalen. En waaraan de eigenaar ook geen pachtgeld kwijt is. Hij staat voor Café Het Elfde Gebod aan de Paleisring: een beeld van Jezus met een tuinsproeier om zijn nek. Dat klinkt grover dan het is – al zal een aantal mensen er wel heiligschennis in zien. Zeker in combinatie met de roze slingers en de tekst die er speciaal voor Roze Maandag bijgehangen is: Alle zegen komt van boven de roze wolk.
Die zegen bestaat uit waterdruppeltjes die een weldaad zijn voor iedereen die wat verkoeling zoekt. En dat zijn er op deze hete Roze Maandagmiddag 2010 heel veel. Het is mooi om te zien hoe ze daarbij te werk gaan. De meesten houden eenvoudig weg de armen uitgestrekt om ze lekker nat te laten worden. Anderen gaan er met hun rug naar toe staan. Of laten het water op hun kale kop komen. Ook worden er soms mensen tegen hun wil onder de douche gezet. En op zeker moment komt zelfs een engel voorbijgevlogen. Maar misschien het mooiste vind ik de vrouw die haar lichaam achterover buigt en haar ogen sluit als in aanbidding voor de fijne regen die op haar neerdaalt.

Tekst en fotografie: Joep Eijkens – Tilburg Fair July 2010 Pink Monday

kempis poetry magazine

Filed under: EXHIBITION,Joep Eijkens Photos

Joep Eijkens photos: Message

Message: A communication in writing, in speech, or by signals. As originally conceived, the model contained five elements—an information source, a transmitter, a channel of transmission, a receiver, and a destination—all arranged in linear order. Messages (electronic messages, initially) were supposed to travel along this path, to be changed into electric energy by the transmitter, and to be reconstituted into intelligible language.Fragmentation and problems of interdisciplinary outlook have generated a wide range of discussion concerning the ways in which communication occurs and the processes it entails. Most speculation on these matters admits, in one way or another, that the communication theorist’s task is to answer as clearly as possible the question, “Who says what to whom with what effect?”

Joep Eijkens photos: Message

kempis poetry magazine

Filed under: EXHIBITION,Joep Eijkens Photos

Joep Eijkens photos: Fish

Fish: An aquatic animal: any of numerous cold-blooded strictly aquatic craniate vertebrates that include the bony fishes and usually the cartilaginous and jawless fishes and that have typically an elongated somewhat spindle-shaped body terminating in a broad caudal fin, limbs in the form of fins when present at all, and a 2-chambered heart by which blood is sent through thoracic gills to be oxygenated. The flesh of fish used as food. Any of more than 30,000 species of predominantly cold-blooded vertebrates found worldwide in fresh and salt water. Living species range from the primitive lampreys and hagfishes through the cartilaginous sharks, skates, and rays to the abundant and diverse bony fishes. Species range in length from 0.4 in. (10 mm) to more than 60 ft (20 m). The body is generally tapered at both ends. Most species that inhabit surface or midwater regions are streamlined or are flattened side to side; most bottom dwellers are flattened top to bottom. Tropical species are often brightly coloured. Most species have paired fins and skin covered with either bony or toothlike scales. Fishes generally respire through gills. Most bony fishes have a swim bladder, a gas-filled organ used to adjust swimming depth. Most species lay eggs, which may be fertilized externally or internally. Fishes first appeared more than 450 million years ago.

Joep Eijkens photos

kempis poetry magazine

Filed under: EXHIBITION,Galerie des Morts,EXHIBITION,Joep Eijkens Photos

Joep Eijkens photos: Museum

Museum: An institution devoted to the procurement, care, study, and display of objects of lasting interest or value; also : a place where objects are exhibited. Institution dedicated to preserving and interpreting the primary tangible evidence of humankind and the environment. In its preserving of this primary evidence, the museum differs markedly from the library, with which it has often been compared, for the items housed in a museum are mainly unique and constitute the raw material of study and research. In the museum the object, in many cases removed in time, place, and circumstance from its original context, communicates itself directly to the viewer in a way not possible through other media. Museums have been founded for a variety of purposes: to serve as recreational facilities, scholarly venues, or educational resources; to contribute to the quality of life of the areas where they are situated; to attract tourism to a region; to promote civic pride or nationalistic endeavour; or even to transmit overtly ideological concepts. Given such a variety of purposes, museums reveal remarkable diversity in form, content, and even function. Yet, despite such diversity, they are bound by a common goal: the preservation and interpretation of some material aspect of society’s cultural consciousness.

Joep Eijkens photos

kempis poetry magazine

Filed under: EXHIBITION,Joep Eijkens Photos,EXHIBITION,K=M Art Gallery

Joep Eijkens photos: Chimney

Chimney: A vertical structure incorporated into a building and enclosing a flue or flues that carry off smoke; especially: the part of such a structure extending above a roof. An ordinary domestic chimney consists of three parts: the throat, the smoke chamber, and the flue. The throat is the opening immediately above the fire; it usually narrows to a few inches in width just below the damper, a door that can be closed when the furnace or fireplace is not in use. Above the damper is the smoke chamber. At the bottom of the smoke chamber is a smoke shelf formed by setting back the masonry at the top of the throat to the line of the back wall of the flue; its function is to deflect downdrafts that might otherwise blow smoke out into the room. The smoke chamber narrows uniformly toward the top; it slows down drafts and acts as a reservoir for smoke trapped in the chimney by gusts across the chimney top. The flue, the main length of the chimney, is usually of masonry, often brick, and metal-lined. Vertical flues perform best, though a bend is sometimes included to reduce rain splash; bends are also necessary when several flues are united in a common outlet.

Joep Eijkens photos

kempis poetry magazine

Filed under: EXHIBITION,Joep Eijkens Photos

Joep Eijkens over Anna Reinders

Dansers nemen een belangrijke plaats in binnen het werk van Anna Reinders. ‘Mijn streven is de energie van de dansers te pakken in dat ene moment’, zegt de Tilburgse kunstenares daar zelf over.

In de zomer van 2008 tekende zij urenlang tijdens repetities van T.R.A.S.H.-danseres Tegest Pecht-Guido ‘and friends’ die werkten aan een voorstelling in het Cenakel. De betreffende tekeningen waren daar ook te zien tijdens hun optreden. De foto’s die ik van tekenares en dansers tijdens de repetities maakte, werden bij diezelfde gelegenheid geprojecteerd in de kapel van het Cenakel.

Zie ook: www.annareinders.nl

J o e p E i j k e n s p h o t o s & t e x t

k e m p i s p o e t r y m a g a z in e

Filed under: EXHIBITION,Joep Eijkens Photos,EXHIBITION,K=M Art Gallery

Joep Eijkens over Marieke Peters

Marieke Peters ontmoette ik voor de eerste keer in Hulsel, in de galerie van haar ouders. Later kwam ik haar weer tegen op haar eigen website. Het leek me mooi om deze kunstenares te portretteren in enerzijds de prachtige omgeving van de Acht Zaligheden waar ze opgegroeid is, anderzijds in haar Bossche atelier.

Maar de inspiratie van deze fotoserie begon met haar eigen beeld van een meisje in een bos. Ik moest aan vage foto’s denken van Vlaamse kostscholen voor meisjes, eenzaam makend verscholen in bossen, ver van de bewoonde wereld. Maar ook aan eindeloze berkenwouden in Polen. En hoe ze zelf daar zou staan tussen de bomen, ergens tussen Hulsel en Reusel.

Toen we eenmaal daadwerkelijk op weg waren, kreeg ik de mist cadeau.

Zie ook: www.mariekepeters.nl

J o e p E i j k e n s p h o t o s & t e x t

k e m p i s p o e t r y m a g a z i n e

Filed under: EXHIBITION,Joep Eijkens Photos,EXHIBITION,K=M Art Gallery

Joep Eijkens: Eendagskerkhof in Parijs

Eéndagskerkhof

Op 18 november 2009 vroeg het ‘Collectif Les Morts de la Rue’ in Parijs aandacht voor 217 daklozen en andere mensen die sinds april de dood hebben gevonden op straat. Dat gebeurde in de vorm van een Cimetière éphémère, wat je zou kunnen vertalen met ‘ééndagskerkhof’. En zo veranderde die 18e november de tegenover het Louvre gelegen Place du Palais Royal in een tijdelijke begraafplaats: 217 op de grond gelegde papieren banieren en elk banier droeg een naam en een roos. Bij sommige overledenen lag een gedicht, bij een enkele een foto zodat de overledene ook een gezicht kreeg. Vaak werd ook de doodsoorzaak vermeld. Menig slachtoffer bleek door geweld aan zijn of haar eind gekomen te zijn. Zoals Disan Popovitch, ‘met ingeslagen schedel teruggevonden in een koffer’. Hij was 42, zes jaar jonger dan de gemiddelde leeftijd van 48 waarop de 217 overleden bleken te zijn…

Joep Eijkens

Photos: Joep Eijkens ©

k e m p i s p o e t r y m a g a z i n e

Filed under: EXHIBITION,Galerie des Morts,EXHIBITION,Joep Eijkens Photos,EXHIBITION,K=M in Paris

Joep Eijkens over Francesca Woodman

Joep Eijkens:

Leven en dood

van een

jonggestorven Engel

Vele jaren na haar zelfgekozen dood rijst de ster van Francesca Woodman (1958-1981). Na Parijs is het fascinerende oeuvre van deze jonggestorven fotografe nu te zien in de Rotterdamse Kunsthal.

Francesca Woodman was nog geen 23 toen ze een eind aan haar leven maakte. De manier waarop – ze sprong uit een raam – doet onmiddellijk denken aan de serie foto’s waarin zij zich afbeeldde als engel. En je ontkomt er niet aan om haar hele oeuvre te zien in het licht van deze vroege dood. Het grote talent van Woodman, dochter van een in Italië levend Amerikaans kunstenaarsechtpaar, openbaarde zich al vroeg. De overzichtstentoonstelling opent met twee zelfportretten. Het eerste – een naakt met lelies – doet aan een 19e eeuwse atelierstudie denken. Het tweede – Zelfportret op 13-jarige leeftijd – is eerder experimenteel van aard en heeft iets akelig verontrustends als in een thriller. Zoals zo vaak blijft het gezicht onzichtbaar.

Zoektocht
De eigen persoon is steeds het belangrijkste vertrekpunt geweest van Woodmans met raadsels omgeven fotografische zoektocht. Dat heeft absoluut niet geleid tot navelstaarderij. En evenmin blijft haar blik op het eigen lichaam beperkt tot de esthetiek. Bijna alle foto’s ademen dezelfde sfeer van vergankelijkheid. En soms zeer letterlijk. Bijvoorbeeld waar de fotografe zich – met opzet bewegend en daardoor als het ware vervluchtigend – afbeeldt als een soort geest die door een grafsteen wegkruipt. Of daar waar haar lichaam op lijkt te gaan in een verweerde muur van een afbraakhuis. Het zijn beelden die buiten onze tijd lijken te staan.

Eigen wereld
Ook als zij andere modellen gebruikt, is Woodman bezig met het scheppen van een eigen wereld. Zo is er een serie waarin zij een oude naakte man een absurd toneelstuk laat opvoeren met spiegels en glas. Uit diezelfde periode (1976/1977) dateert ook een van de foto’s van zichzelf als engel. Geen lieflijke engel, de open mond lijkt eerder naar adem te happen of te schreeuwen. Een van de laatste foto’s toont een badkuip waar nog net een stukje gezicht van een vrouw bovenuitsteekt. Je denkt aan zelfmoord. En na al die andere beelden weet je dat dat echt niet alleen maar komt door de wetenschap dat Francesca Woodman zich op 19 januari 1981, kort na de publicatie van haar eerste boek, van het leven beroofde. Het is op de eerste plaats aan haar ouders te danken dat dit bijzondere, ongrijpbare oeuvre nu door Europa mag reizen.

(Joep Eijkens: Retrospectief van fotografe Francesca Woodman, Kunsthal Rotterdam, Leven en dood van een jong gestorven ’engel’, in Brabants Dagblad 17 september 1998)