joep eijkens (links) en bert bevers

Kreunende tijd

nieuwe gedichtencyclus Bert Bevers

met foto’s van Joep Eijkens

IV

Toen je hier ter aarde werd besteld met die

gedoofde blik naar de ontelbare sterren van het

noorden gericht sneeuwde het. Toen wel. Om te

sterven volstond het om met ademen te stoppen.

Dat wel. Maar dat allengs muller zwijgen van alle

geliefden valt heel wat zwaarder. O hemel toch,

een heel leven lang vergat je dit te schrijven.

VIII

Verloochen verleden nooit. Het is er voor altijd. Het gaat

gewoon niet weg. Het zingt lang na. Zinder maar. Doe maar.

Keer maar rustig eeuwig weer, aarzelende treurengel en

maak alles maar mooier dan het is. Ik zie mensen rondlopen

met een donker gemoed, met de koele zekerheid van een profeet.

Of ze aan galgen zijn gehangen slaan achter hen schaduwen

neder. In de verte blaft een hond een brandweerwagen na.

≡ Website Kreunende Tijd

kempis.nl poetry magazine

Foto-expo in de Bibliotheek Tilburg

‘Lezen altijd overal’

TILBURG -  ‘Lezen altijd overal’. Onder die titel is in januari een fototentoonstelling te zien in de hoofdvestiging van de Openbare Bibliotheek Tilburg aan het Koningsplein. Lezende mensen van vroeger en nu staan hierbij centraal.

De betreffende leesfoto’s werden ingestuurd door Midden-Brabanders na een oproep van de Stichting Dr. P.J. Cools msc. Deze stichting organiseert de jaarlijks terugkerende tweedehandsboekenmarkt ‘Boeken rond het Paleis’. Van de 125 ingestuurde foto’s – voornamelijk afkomstig uit familiealbums – werden er 83 opgenomen in een boekje dat samengesteld werd door Joep Eijkens. De oudste foto dateert van rond 1865, de jongste van 2011.

De gratis toegankelijke tentoonstelling omvat overigens niet alleen alle foto’s uit het boekje maar ook een deel van de niet geselecteerde foto’s.

Lezen altijd overal. Leesfoto’s 1865 – 2011

Joep Eijkens (samenst.)

stichting Dr. P.J. Cools msc, Tilburg 2011

oplage 500 ex. / verkoopprijs € 7,50

verkrijgbaar bij boekhandel Livius Tilburg

Expositie Openbare Bibliotheek Tilburg in januari 2012

kempis.nl poetry magazine

Joep Eijkens: Brief Encounters (03)

© Joep Eijkens photos 2005 – 2011

kempis.nl poetry magazine

Joep Eijkens: Brief Encounters (02)

© Joep Eijkens photos 2005 – 2011

kempis.nl poetry magazine

Joep Eijkens: Brief Encounters (01)

© Joep Eijkens photos 2005 – 2011

kempis.nl poetry magazine

Plurabelle Books, een boekenhal in Cambridge

Een van de mooiste manieren om een nieuwe stad te verkennen vind ik nog altijd de antiquariatenroute. Natuurlijk weet ik ook wel, dat je in heel wat steden niet ver zult komen, maar als het om grotere steden gaat is het zeker het proberen waard. Want ook al vind je geen mooie boeken, je hebt wel stukjes van de stad gezien waar je anders nooit zou komen, en niet zelden zijn het de wat apartere stukjes. Zo heb ik ooit drie dagen in Berlijn doorgebracht door van de ene naar de andere tweedehandsboekenzaak te reizen. En uiteraard had ik ze aan het einde van de rit nog lang niet allemaal gezien.

Cambridge is wat dat betreft niet rijk gezegend, zo merkte ik onlangs tijdens een kort bezoek aan de beroemde Engelse universiteitsstad. Maar gelukkig was er die voorbijganger die ons – vader en zoon – attendeerde op een enorme ‘hal vol boeken’ die zich op een soort bedrijfsterrein achter het station moest bevinden.

En zo liepen we tegen de avond door de regen de stad uit, sloegen een zijweg in, passeerden een sportcentrum, geloofden er eigenlijk al niet meer in en zagen opeens een groot gebouw waar een bord op stond met de woorden Plurabelle Books. Er brandde gelukkig nog licht, de deur was open en we stonden opeens in – inderdaad – een grote hal vol boeken. Geen mens te bekennen. Wat wel meteen opviel was dat een deel van de ruimte ingericht was als een bescheiden antiquariaat.

Ik was al een tijdje aan het rondkijken toen er gestommel klonk van een ruimte boven. Er kwam iemand een trap afgelopen, een vrouw. Ze stelde zich voor als Laura en vertelde dat de hal en boeken eigendom waren van een persoon die in California woonde. En dat zij samen met een paar anderen de zaak runde. Anders dan de boeken in het ‘winkeltje’ waren alle boeken in de kasten – verreweg de grootste partij – niet geordend. "Maar je kunt wel naar titels zoeken via onze website."

Ik liet me echter liever verrassen door wat ik op de honderden meters planken zag staan. Bijna uitsluitend wetenschappelijke literatuur. Van medische naslagwerken vol akelige ziektes tot boeken over  filosofie, van taalstudies tot sociologische proefschriften.

Uiteindelijk vond ik toch nog een aardig boek in het winkeltje: ‘Portrait of New York’ van Cecil Beaton, één van de befaamdste Britse fotografen van de vorige eeuw. "One pound", zei Laura. Een leuke meevaller. Mijn oog viel even later op een vitrine waarin – nota bene tussen blikjes leukoplast en een doosje injectienaalden – een boekje stond dat de naam van deze merkwaardige boekenhal verklaarde: ‘Anna Livia Plurabelle’ van James Joyce (‘one shilling net’).  Maar nog mooier vond ik de tekst die ik een stukje verderop tegenkwam:

Anyone who say they have only one life to live

must not know how to read a book

Want dat is natuurlijk het mooie van boeken, je kunt er zoveel meer door beleven en leren dan in je eigen beperkte wereldje…

Joep Eijkens

Zie ook website:  ► www.plurabellebooks.com

kempis.nl poetry magazine

Incubate

door Joep Eijkens

Ze hadden namen als

Zola Jesus

Bongo a Bang Bang!

The Hunger

Black Mountain

Hell Militia

Inquisition

La Terre Tremble!!!

Antillectual

I am oak

Kommissar Hjuler und Frau

Mutant Newton

Psychofagist

Skeletonwitch

The Feeling of Love

This will destroy you

The End of History?

The Rott Childs

Trauma Helikopter

Zombie Zombie.

En dan hebben we het nog niet gehad over The Drip Dry Man and the Dirty Hellhounds. Om over het Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp nog te zwijgen.

Incubate, het Tilburgse festival voor ‘independent culture!’, bood van 12 tot en met 19 september wederom een aantrekkelijk podium aan honderden eigenzinnige muzikanten uit binnen- en buitenland. En het was simpelweg onmogelijk om alle optredens mee te maken, zoveel concerten vonden tegelijkertijd plaats op diverse over de binnenstad verspreide locaties: van 013 tot de Pauluskerk, van Paradox tot Café Cul de Sac.

Ook op het terrein van beeldende kunst was het een en ander te beleven. Met als meest opvallend onderdeel ‘Tilburg Ink’ in Galerie Luycks waar je tattoos op je lijf kon laten zetten naar ontwerp van diverse kunstenaars. Sterieler oogde The Kiosk of Piracy in Scryption.

Maar de hoofdmoot was de muziek. Zelf was ik aardig onder de indruk van The Ex, een Amsterdamse punkband die al in 1979 zaaltjes plat speelde. En ook de drie Britten van The Chap konden er wat van. Maar bij sommige groepen miste ik node oordopjes, zo gemeen hard speelden ze.

Dat laatste gold niet voor Hallogallo 2010 plays Neu! Music waarmee het festival zondagavond rond een uur of elf eindigde. Maar toen de laatste deeltjes van de geluidsmassa vervlogen waren, keerde de rust weer in de Kleine Zaal van 013. En terugfietsend naar huis leek heel Tilburg uitgestorven en was het overal weldadig stil.

Incubate Tilburg 12 t/m 19 september 2010

Photos and text: Joep Eijkens

kempis.nl # kempis poetry magazine

Deserted: To withdraw from or leave usually without intent to return (desert a town). Destitute or deprived of inhabitants; deserted; uninhabited; hence, gloomy; as, a desolate isle; a desolate wilderness; a desolate house. Laid waste; in a ruinous condition; neglected; destroyed.

Joep Eijkens photos

kempis poetry magazine

Umbrella: A collapsible shade for protection against weather consisting of fabric stretched over hinged ribs radiating from a central pole; especially : a small one for carrying in the hand. A portable, hand-held device that is used for protection against rain and sunlight. The modern umbrella consists of a circular fabric or plastic screen stretched over hinged ribs that radiate from a central pole. The hinged ribs permit the screen to be opened and closed so that the umbrella can be carried with ease when not in use. Umbrellas in ancient Egypt, Mesopotamia, China, and India were used to protect important persons from the sun. They were often large and held by bearers, and they served as marks of honour and authority for the wearer. The ancient Greeks helped introduce umbrellas into Europe as sunshades, and the Romans used them to protect against rain. The use of umbrellas disappeared in Europe during the Middle Ages but had reappeared in Italy by the late 16th century, where they were regarded as marks of distinction for the pope and clergy. By the 17th century the use of the umbrella had spread to France, and by the 18th century umbrellas were common throughout Europe. A small, dainty umbrella used for shading women’s faces from the sun became known as a parasol and was a standard element of fashionable women’s outdoor attire in the 18th and 19th centuries. The traditional construction of umbrellas using cane ribs was replaced in the 1850s by modern umbrellas using a very light but strong steel frame. Men in the West began carrying umbrellas for personal use in the mid-19th century. Men’s umbrellas were generally black, but in the 20th century men’s as well as women’s umbrellas were made in a variety of bright and colourful designs.

Joep Eijkens photos

kempis poetry magazine

‘Alle zegen komt van boven de roze wolk’

Op de Tilburgse kermis is één attractie waar je niks voor hoeft te betalen. En waaraan de eigenaar ook geen pachtgeld kwijt is. Hij staat voor Café Het Elfde Gebod aan de Paleisring: een beeld van Jezus met een tuinsproeier om zijn nek. Dat klinkt grover dan het is – al zal een aantal mensen er wel heiligschennis in zien. Zeker in combinatie met de roze slingers en de tekst die er speciaal voor Roze Maandag bijgehangen is:  Alle zegen komt van boven de roze wolk.
Die zegen bestaat uit waterdruppeltjes die een weldaad zijn voor iedereen die wat verkoeling zoekt. En dat zijn er op deze hete Roze Maandagmiddag 2010 heel veel.  Het is mooi om te zien hoe ze daarbij te werk gaan. De meesten houden eenvoudig weg de armen uitgestrekt om ze lekker nat te laten worden. Anderen gaan er met hun rug naar toe staan. Of laten het water op hun kale kop komen. Ook worden er soms mensen tegen hun wil onder de douche gezet. En op zeker moment komt zelfs een engel voorbijgevlogen. Maar misschien het mooiste vind ik de vrouw die haar lichaam achterover buigt en haar ogen sluit als in aanbidding voor de fijne regen die op haar neerdaalt.  

Tekst en fotografie: Joep Eijkens – Tilburg Fair July 2010 Pink Monday

kempis poetry magazine

Message: A communication in writing, in speech, or by signals. As originally conceived, the model contained five elements—an information source, a transmitter, a channel of transmission, a receiver, and a destination—all arranged in linear order. Messages (electronic messages, initially) were supposed to travel along this path, to be changed into electric energy by the transmitter, and to be reconstituted into intelligible language.Fragmentation and problems of interdisciplinary outlook have generated a wide range of discussion concerning the ways in which communication occurs and the processes it entails. Most speculation on these matters admits, in one way or another, that the communication theorist’s task is to answer as clearly as possible the question, “Who says what to whom with what effect?”

Joep Eijkens photos: Message

kempis poetry magazine

Fish: An aquatic animal: any of numerous cold-blooded strictly aquatic craniate vertebrates that include the bony fishes and usually the cartilaginous and jawless fishes and that have typically an elongated somewhat spindle-shaped body terminating in a broad caudal fin, limbs in the form of fins when present at all, and a 2-chambered heart by which blood is sent through thoracic gills to be oxygenated. The flesh of fish used as food. Any of more than 30,000 species of predominantly cold-blooded vertebrates found worldwide in fresh and salt water. Living species range from the primitive lampreys and hagfishes through the cartilaginous sharks, skates, and rays to the abundant and diverse bony fishes. Species range in length from 0.4 in. (10 mm) to more than 60 ft (20 m). The body is generally tapered at both ends. Most species that inhabit surface or midwater regions are streamlined or are flattened side to side; most bottom dwellers are flattened top to bottom. Tropical species are often brightly coloured. Most species have paired fins and skin covered with either bony or toothlike scales. Fishes generally respire through gills. Most bony fishes have a swim bladder, a gas-filled organ used to adjust swimming depth. Most species lay eggs, which may be fertilized externally or internally. Fishes first appeared more than 450 million years ago.

Joep Eijkens photos

kempis poetry magazine