Gevelgedicht van Erik van Os in Hulten NB
Nieuw gevelgedicht in Hulten (Gemeente Gilze-Rijen)
s t e e n
van Erik van Os (1963)
Plaats: Basisschool Gerardus Majella
Gerardus Majellastraat 17, Hulten
steen
Reizend door mijn rugzak
vond ik tussen restjes reis
die steen die
zo mooi voelde
toen ik hem vond
die ik meenam
omdat ik wist
eenmaal thuis
onder in mijn rugzak
die steen vinden
dat moet iets moois zijn.
Erik van Os
Gevelgedichten’ is een project van Hanneke van Kempen, Louis Chamuleau
en Jan de Jong namens de kunstcommissie Gilze en Rijen
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010,FICTION & NON-FICTION,NONFICTION: ESSAYS & STORIES,Hanneke van Kempen,EXHIBITION,Street Poetry
Expositie n.a.v. De Val van Albert Camus in ZINGERpresents Amsterdam
Galerie ZINGERpresents Amsterdam
Mexico City
David Burton, Michaela Eichwald, Ruth Ewan, Brian Moran, Wim T. Schippers,
David Shrigley, Stephen Sutcliffe, Rirkrit Tiravanija
Curated by Rob Tufnell
4 September – 16 October 2010
.jpg)
De titel van de tentoonstelling Mexico City is ontleend aan de naam van de bar die ooit was gevestigd aan de Warmoesstraat 91 te Amsterdam en de setting was voor Albert Camus’ beroemde boek La Chute (De val) uit 1956. Mexico City is een tentoonstelling over de vervallen lach, lege beloftes, ongebalanceerde ondergrond en iconoclasme. De werken in de tentoonstelling beroeren de centrale thema’s van het Camus’ boek rondom mislukking en hypocrisie door hun gebruik van oppervlakkig simplistische vormen die gelezen kunnen worden als het product van zowel radeloosheid als overdaad.
De tentoonstelling bevat een werk op papier van de autodidacte straatkunstenaar David Burton (b. 1944). Ook wordt voor de tentoonstelling de legendarische pindakaasvloer van Wim T. Schippers uit 1962 in een nieuwe configuratie getoond. Verder wordt Rirkrit Tiravanija’s Black Bicycles uit 1995 geïnstalleerd, een werk waarin fietsen met een duister verleden een bloeiende schaduweconomie blootleggen. Naast deze historische werken zullen Michaela Eichwald, Ruth Ewan, Brian Moran and David Shrigley nieuw werk presenteren.
Camus’ La Chute omvat grotendeels een monoloog, uitgesproken in de Amsterdamse rosse buurt gelegen bar Mexico City, een gebied waar .de concentrische kanalen zich verhouden tot de cirkels van de hel… een middenklasse hel, uiteraard, bevolkt met duistere dromen.
Wanneer men geleidelijk van buiten de cirkels penetreert, het leven – en sterker haar misdrijven – wordt beklemmender en duisterder. En hier komen we aan in de laatste cirkel.’ Het is hier dat onze protagonist zijn keuze maakt om zichzelf onder te dompelen onder
zeeniveau in een zelfopgelegde afgrond waar niemand hypocriet is in zijn genoegens.
Rob Tufnell, 2010 (vertaling S.v.G/L.v.d.E)
Galerie ZINGERpresents, Gerard Doustraat 154, 1073VZ Amsterdam The Netherlands
+31 6 2493 9047
info@zingerpresents.net
► website zingerpresents
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010
Studium Generale UU: De biografie, een wetenschappelijk en literair genre
.jpg)
D e b i o g r a f i e
Een wetenschappelijk en literair genre
Studium Generale Universiteit Utrecht & SLAU
19 oktober – 9 november 2010
De biografie is begonnen als wetenschappelijk genre, maar heeft een enorme opmars gemaakt buiten de universiteit. Niet alleen belangrijke en historische figuren als Renate Rubinstein en prins Bernhard krijgen hun biografie, ook de ‘gewone man’ staat in de belangstelling, net als de familiegeschiedenis.
Waarom lezen we zo graag tot in detail over het leven van een ander? En hoe is het om jarenlang onderzoek te doen in persoonlijke archieven? Literaire biografieën draaien soms om mythevorming en schandaal: het verhaal gaat een eigen leven leiden. Vaker is er sprake van ontmythologisering: een grote figuur als Napoleon wordt van zijn voetstuk gestoten door hem al te menselijk voor te stellen.
Wetenschappelijke biografieën moeten vlot geschreven zijn, zonder te bezwijken aan een overvloed aan historisch bewijs. Maar hoe zit het met dat bewijs? Biografen van historische personen missen hun primaire bron. Dagboeken en getuigenissen worden soms geschreven met het oog op de toekomstige lezer. Hoe ontrafel je schijn en werkelijkheid? De opkomst van de nieuwe media maakt dit nog lastiger. Ook bij nog levende personen ontstaan moeilijkheden: hoe verhoudt de biograaf zich tot zijn onderwerp? Kun je wel objectief over een ander mens schrijven? En vraagt de lezer daar wel om?
Dit programma kwam tot stand i.s.m. Stichting Literaire Activiteiten Utrecht (SLAU).
.jpg){kind=small}
Programma
Dinsdag 19 oktober
Op afstand. De biograaf en zijn onderwerp
Prof. dr. Hans Renders (Biografie Instituut RuG) en Onno Blom (schrijver en journalist)
Live / Opname
De biografie is van een wetenschappelijk genre beoefend aan de universiteit uitgegroeid tot publiekslieveling. Wat betekent dat voor de eisen die aan een biografie gesteld worden? Volgens prof. Hans Renders moet een wetenschappelijke biografie even goed geschreven zijn als een literaire roman. Hoe kenmerkt zich dan een wetenschappelijk verantwoorde biografie? Hoe zit het met zaken als objectiviteit en de betrokkenheid bij het onderwerp? Deze vragen komen ook naar voren in het werk van Onno Blom. Blom leerde als biograaf van Jan Wolkers zijn onderwerp goed kennen. Hoe houd je de benodigde afstand als er een vriendschappelijke relatie tussen biograaf en gebiografeerde ontstaat? Of is die afstand hoe dan ook een illusie?
Dinsdag 26 oktober
Verborgen geschiedenissen. Dagboek en archief
Dr. Jolande Withuis (socioloog, NIOD) en Annejet van der Zijl (schrijver)
Live / Opname
Dr. Jolande Withuis schreef een biografie van verzetsheld Pim Boellaard, bekroond met de Erik Hazelhoff Biografieprijs 2010. Hoe gaat zo’n jarenlang project in z’n werk? Het schrijven over een vaderlandse held, maakt dat een eigen interpretatie van het beschreven leven niet lastig? Biografen zitten jarenlang ‘verstopt’ in archieven, snuffelen in dagboeken en sporen getuigen op, soms de laatste die nog leven, in andere gevallen getuigen die alleen bestaan op papier. Annejet van der Zijl schreef biografieën van Annie M.G. Schmidt en recentelijk van Prins Bernhard. Personen waar een publieke beeldvorming van bestaat. Biografie en beeldvorming kunnen elkaar wederzijds beïnvloeden – eenmaal uit het archief naar boven gekomen, gaat de biografie een leven leiden in de publieke sfeer.
Dinsdag 2 november
Het verhaal van je leven. Literatuur en filosofie
Hans Goedkoop (historicus en biograaf) en prof. dr. Joachim Duyndam (Wijsbegeerte, UvH)
Live / Opname
Waarom lezen mensen graag biografieën? Wat levert het op om je te verdiepen in het leven van een ander? Aan de ene kant kan een biografie een visie geven op het werk van een schrijver, kunstenaar of historisch figuur. Maar de biografie leert ook iets over je eigen leven. Hans Goedkoop, biograaf en literatuurbeschouwer, stelt dat de biografie een perspectief toevoegt aan het leven, en antwoord geeft op de vraag hoe we betekenis geven aan het leven. Prof. Joachim Duyndam benadert het levensverhaal vanuit de humanistiek. Welke functie kan een biografie, of meer algemeen levensverhalen, vervullen in de zoektocht naar identiteit en het vormgeven van je eigen leven?
Dinsdag 9 november
De mens als mythe. Pessoa en Lorca
Michaël Stoker (Literatuurwetenschap, UU) en Peter Valkenet (vertaler Spaans)
Let op, programmawijziging t.o.v. brochure!
Meer horen over Lorca? 7 t/m 21 november vindt het Lorca Festival plaats in Utrecht
Live / Opname
In de laatste lezing komen twee internationale grootheden aan bod: Fernando Pessoa en Federico Garcia Lorca. Schrijvers die sinds hun dood bijna mythische proporties hebben aangenomen. Michaël Stoker doet onderzoek naar Pessoa, die in thuisland Portugal zo’n status heeft dat hij bijna uit het wetenschappelijke veld verdwenen is. Wat kun je schrijven over een nationale mythe? En hoe ga je om met de talloze heteroniemen, oftewel verschillende persona’s, die Pessoa voor zichzelf schiep? De mythevorming rond Lorca heeft verregaande consequenties gehad: een juridische strijd leidde tot het openen van het massagraf waarin zijn stoffelijke resten zouden liggen. Het graf was leeg.
Peter Valkenet vertelt over de fascinatie voor dit soort verhalen. Hoe is biografie verweven met cultuurgeschiedenis en actualiteit?
Aula van het Academiegebouw, Utrecht
Tijd: 20.00 tot 21.30 uur
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010,FICTION & NON-FICTION,BIOGRAPHY
Art Gallery Christian Nagel in Antwerp
Antwerp, Lange Kievitstraat
Vaast Colson
Ives Maes
Vaast Colson
Xavier Mary
Xavier Mary
Daniel dos Santos
Carla Arocha – Stéphane Schraenen
Carla Arocha – Stéphane Schraenen
Antwerp, Lange Kievitstraat
Antwerp, Lange Kievitstraat
Antwerp, Lange Kievitstraat
Antwerp, Christian Nagel Art Gallery
Not much is currently going on in art in Antwerp. Most galleries and art spaces will restart the art-season the second week of September. The integrations by Jan van Riet at KMSKA are not my cup of tea. KMSKA will be closed from October 4 for an extensive renovation, but the empty museum will be the decor for a Kiefer exhibition starting October 23, something to look forward to.Gallery Christian Nagel started in Koln in 1990, opened a second space in Berlin in 2002 and in May 2010 a third space in Antwerp. It is located in the Lange Kievitstraat, very close to the central station. Currently on view is New Art from Belgium with Carla Arocha – Stéphane Schraenen, Vaast Colson, Isabelle Copet, Xavier Mary, Ives Maes, Daniel dos Santos and Dennis Tyfus. Below a few pictures of this exhibition and of the area in which the Gallery is located.
.jpg)
Anton K. photos & text ►website *491* notes on exhibits
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010,EXHIBITION,Anton K. Photos,EXHIBITION,K=M Art Gallery
Boeken rond het Paleis 2010 in centrum Tilburg
13e editie van
Boeken rond het Paleis Tilburg
op zondag 29 augustus 2010 van 10-17 uur
Literaire werken, kookboeken, biografieën, kinderboeken, geschiedenisboeken, thrillers, romans, gespecialiseerde boeken… noem het en het is te vinden in een van de 300 kramen rond het Paleis van Koning Willem II. Een locatie die goed past bij de grootste boekenmarkt van Zuid-Nederland
Zowel officiële boekverkopers als particulieren bieden hier hun boeken aan. En dat maakt de Tilburgse boekenmarkt zo speciaal. Boeken rond het Paleis wordt dit jaar voor de dertiende keer georganiseerd door Stichting Dr PJ Cools en is een kwalitatieve aanvulling op het literaire aanbod in Tilburg en omgeving. De laatste zondag van augustus is tevens koopzondag. U kunt dus ook nog gezellig winkelen in het centrum van Tilburg.
Het programma
12.00 uur Opening van het programma
12.15 uur Voordracht Ted van Lieshout in Paleis Raadhuis
13.30 uur Voordracht Ted van Lieshout in Bibliotheek Tilburg Centrum
13.30 uur Optreden Nop Maas in Paleis Raadhuis
Ted van Lieshout is schrijver van boeken als ‘Koekjes!’ en ‘Hou van mij’ (hier won hij in 2010 een Zilveren Griffel mee). De toegang is gratis en het wordt een programma voor jong en oud. Nop Maas is o.a. biograaf van Gerard Reve.
Tijdens de13de editie van deze jaarlijkse boekenmarkt op het Willemsplein en in de straten rondom het stadhuis, vindt traditiegetrouw ook de verkoop van afgeschreven materialen in Bibliotheek Tilburg Centrum plaats. Dit gebeurt tijdens een volledige openstelling van de bibliotheek van 10.00 tot 17.00 uur. Brabantse bibliotheekleden worden getrakteerd op de actie 3 halen = 2 betalen.
De toegang is op alle onderdelen gratis.
► Organisatie: Stichting Dr PJ Cools Tilburg
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010
Tropenmuseum Amsterdam: Expositie Betsabeé Romero – Cars & Traces
Scars on Archaeological Skin, Betsabeé Romero, 2010
Tropenmuseum Amsterdam
Betsabeé Romero
Cars & Traces
24 september 2010 t/m 28 februari 2011
Het Tropenmuseum toont van 24 september 2010 tot en met 28 februari 2011 werk van de kunstenares Betsabeé Romero (Mexico-Stad, 1963). Met sculpturen en installaties van auto’s en hun onderdelen reageert ze op thema’s als migratie, modernisering en beweging. “Iedereen heeft ervaring met de auto, als chauffeur of als passagier. Daarom zijn de auto en bijvoorbeeld banden, wielen en motorkappen prachtige, herkenbare objecten om te gebruiken”, aldus Romero. De auto(-onderdelen) combineert Betsabeé Romero met herkenbare elementen uit de Mexicaanse en andere culturen. Op deze manier versterkt zij tegenstellingen: de auto waarbij je denkt aan bijvoorbeeld snelheid en modernisering en daarnaast culturele tradities die we in ons gemeenschappelijk geheugen met ons meedragen. Van de maagd van Guadalupe (beschermheilige van Latijns-Amerika) en ex voto’s (voorwerpen bij een altaar of een heiligenbeeld) tot Delfts blauw en zelfs de Noord/Zuidlijn in Amsterdam. “Alles moet snel gaan. Iets is nuttig als er vaart achter zit. Ook een cultuur moet zich snel ontwikkelen. Zonder acht te slaan op de sporen die worden achtergelaten op de aarde en haar bewoners.” Betsabeé Romero probeert ons te dwingen wel even stil te staan en ons te verwonderen over objecten die met veel zorg en aandacht op een ambachtelijke manier zijn gemaakt.
Traces (‘sporen’)
In sommige werken maakt Romero letterlijke sporen, in andere zijn ze als metafoor aanwezig. Speciaal voor ‘Betsabeé Romero, Cars & Traces’ maakt zij het werk Broken Landscape, dat bestaat uit twee metrowielen waaruit een bloemenmotief van boerenbont is gesneden. Ze verwijst naar de problemen die de aanleg van de metro in zowel Mexico als in Nederland veroorzaakt. Door gebroken servies op de banden te plakken, symboliseert ze de kwetsbare stadsbodem.
Op twee enorme foto’s zijn kunstwerken van auto’s in het Mexicaanse landschap afgebeeld (Exodo en Ayate Car). Exodo (‘exodus’, 2007) bestaat uit de geraamtes van zes Volkswagen Kevers, de daken vol met tassen en dozen van migrerende families. Om Ayate Car (1997) te maken, streek de kunstenares neer in het grensgebied tussen de stad Tijuana en San Diego. Samen met inwoners van Tijuana stopte ze 10.000 rozen in een oude Ford, die ze vervolgens beschilderden en vlakbij de grens parkeerden. Met beide projecten vestigt ze de aandacht op de constante migratiestromen in haar land, en alle menselijke drama’s die daarmee gepaard gaan.
Creatie in situ in Amsterdam
Betsabeé Romero gaat in september samen met Nederlanders het kunstwerk Flower Power Car maken. Een Volkswagen Kever wordt beschilderd, waarna Romero op het dak een grote injectiespuit plaatst. Deze Kever kan iedereen straks bekijken, omdat hij buiten het museum wordt tentoongesteld.
Betsabeé Romero volgde haar opleiding aan de Escuela Nacional de Artes Plásticas in Mexico-Stad en de École nationale superieure des beaux-arts in Parijs. Haar werk was te zien op vele tentoonstellingen en biënnales in Mexico en andere landen, onder meer in 2000 in Canvas International Art te Amsterdam. Verschillende musea en particulieren bezitten werk van haar.
Het Tropenmuseum vertelt verhalen over mensen en objecten uit andere culturen. Doelbewust kiest het museum ervoor om ook aan de hand van hedendaagse kunst die verhalen te vertellen. Hierbij wordt gekozen voor kunstenaars die – met een grote beeldende kracht en kwaliteit – vanuit hun eigen identiteit en wortels reflecteren op de wereld om zich heen. Zij houden zich bezig met thema’s die aansluiten bij die van het museum, zoals culturele uitwisseling of verandering, en/of hun werken kunnen de huidige collectie versterken. Betsabeé Romero past uitstekend bij deze uitgangspunten. Haar tentoonstelling is de tweede van een serie hedendaagse kunsttentoonstellingen in het museum.
Publicatie: Bij de tentoonstelling hoort een aantrekkelijke, visuele catalogus die aansluit bij de stijl van Betsabeé Romero. De auteurs zijn Mischa Andriessen, José Manuel Springer en Sebastian Lopez.
Canvas International Art heeft van 25 september t/m 23 oktober een expositie van Betsabeé Romero aan de Gerard Doustraat 142 – 144, Amsterdam.
Bezoekadres: Linnaeusstraat 2 – Amsterdam
020-568 8200
tropenmuseum@kit.nl
Scars on Archaeological Skin, Betsabeé Romero, 2010
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010
Flux/S Eindhoven: Drafts Establishing Future
Flux-S-2010-MattBauer ©MikaelKennedy
Flux/S – Drafts Establishing Future
do 9 t/m zo 12 september 2010
Strijp-S, Eindhoven (NL)
flux-s.nl
Tweede editie van crossdisciplinair kunstenfestival Flux/S haalt opnieuw een international gezelschap van kunstenaars, performers, dansers, schrijvers en musici naar Strijp-S, Eindhoven. Vier dagen lang reageren zij met 35 installaties, performances, interventies en uitvoeringen, verspreid over 20.000 m2 tentoonstellingsoppervlak en twee hectare buitenruimte, op de mogelijkheden en uitdagingen van dit nieuwe culturele stadshart. Flux/S – Drafts Establishing Future vindt plaats van 9-12 september en is grotendeels gratis toegankelijk.
Strijp-S en Flux/S : epsiode 2
Na een goedbezochte eerste editie in 2009 is Flux/S van 9-12 september weer terug op Strijp-S, het voormalige Philips-terrein in Eindhoven. Dit industriegebied was voorheen afgesloten van de buitenwereld en wordt de komende jaren getransformeerd tot het nieuwe culturele hart van de stad. Inspelend en vooruitlopend op deze metamorfose nodigt internationaal kunstenfestival Flux/S jaarlijks een groot aantal kunstenaars uit om met hun werk nieuwe ideeën en voorstellen te ontwikkelen die bij de opbouw van deze moderne en innovatieve woon-en werkplek kunnen inspireren.
Flux/S – Drafts Establishing Future
Met de eerste pioniers die op Strijp-S zijn neergestreken doet de menselijke maat schoorvoetend zijn intrede tussen bouwkranen, zandhopen en verbindingswegen. Intermenselijke, sociale en economische vraagstukken dringen zich op. Deze tweede editie van Flux/S met de vooruitziende titel Drafts Establishing Future speelt in op de komst van de eerste bewoners. Waar Flux/S vorig jaar vooral inging op de ruimtes en ruimtelijkheid in het algemeen, zal dit jaar voelbaar zijn hoe mens en omgeving inmiddels direct op elkaar ingrijpen. De kunstwerken en voorstellingen op Flux/S maken onzichtbare processen en voorwaarden die hierbij van belang zijn tastbaar voor de bezoeker. Vier dagen lang zijn in en rondom de monumentale fabrieksgebouwen beeldende kunst, muziek, performance, dans, video, nieuwe media en poëzie en literatuur te beleven, die voor een groot deel site specific voor Flux/S zijn ontwikkeld.
Flux-S-2010 – AliciaFramis – LostAstronaut1
Een greep uit het programma
Telcosystems laat met de installatie 12-series zien hoe de ogenschijnlijk tegenstrijdige combinatie van voorgegeven algoritmische structuren en onvoorspelbare gedragingen van fundamenteel belang is voor creatieve ontwikkeling. Tony Orrico gebruikt in zijn Penwald-serie zijn eigen lichaam -en de perfecte beheersing daarvan als instrument om de natuurlijke maar delicate relatie tussen lichaam, geest en omgeving weer te geven. Het jonge architectencollectief Lilith Ronner van Hooijdonk werpt schijnbare obstakels op in de vorm van Crushroom, een bouwwerk van hekwerken, dat de toekomst juist zal blijken te ontsluiten. De vier kunstenaars achter Conditional Design gaan, gevoed en aangestuurd door de keuzes van bezoekers, een 1100 m2 grote vloer in het SBP-gebouw een geheel nieuwe invulling geven. Afsluitend zullen op de laatste avond de tien new wave jazzmuzikanten van Atomic + The Vandermark 5 in een daverend concert al improviserend reageren op vier dagen Flux/S. Het volledige programma van Flux/S is uitgebreid te bekijken op flux-s.nl.
Flux/S – Drafts Establishing Future toont -vaak in aanwezigheid van de makers -werk van :
Wolfgang Heiniger Superflex – Alicia Framis – Klaske Oenema & Tom America – Tony Orrico – The Great Park & Preslav Literay School – Frank Bruggeman, Ernst vd Hoeven, Eric Roelen – nb : Nicole Beutler Projects – Pilvi Takala – Hiba Vink, Els Moors, Maartje Wortel – Telco Systems – Matt Bauer, Dana Falconberry & Matangi Kwartet – David Maljkovic – Chris Garneau – Martha Hjorth – Jessen Lunapark – Zoro Feigl – Samuel Beckett – Rafter – Lilith Ronner van Hooijdonk: Lilith van Assem, Lieke van Hooijdonk, Elsbeth Ronner – We Make Carpets – Tom Hillewaere Chora Architecture and Urbanism – Antoine Schmitt – Emre Huner, Snode Vormgevers – Conditional Design: Roel Wouters, Luna Maurer, Joost II Sickenga met werk van de dichters Jonathan Puckey Vicky Franken, Menno Wigman, Mark Boog, Arjen Martha Hjorth Jessen & Saygin Soher Duinker, F. Starik, Rodaan Al Galidi, Tsead Bruinja, Atomic + The Vandermark 5, Erik Jan Harmens, strid Lampe, Edwin Fagel en Floris Schönfeld & Michaël Sewandono, Ingmar Heytze en Leo Vroman.
Flux-S – 2010 -NicoleBeutler – DialogueWithLucinda1 ©AnjaBeutler
Flux/S is een jaarlijks internationaal kunstenfestival en een productie van Stichting Flux/S. De programmering is in handen van curator Jan Schuijren en komt tot stand in nauwe samenwerking met MU, het Van Abbemuseum, Muziekgebouw Frits Philips, axesjazzpower, BALTAN Laboratories, 5MinutenMuseum en Literair Productiehuis Wintertuin.
► Website: flux-s.nl
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010
Museum De Pont Tilburg: Expositie Ellert Haitjema – Haphazard
Bill-Board 2009, Ellert Haitjema
Museum De Pont Tilburg
Ellert Haitjema: Haphazard
31 juli tm 19 september 2010
Van Ellert Haitjema (Menaldum, 1958) is in april 2010 het kunstenaarsboek Haphazard gepubliceerd. Dit vormde de aanleiding om deze zomer in de projectzaal een tentoonstelling te organiseren waarin recente sculpturen en foto-interventies van deze kunstenaar worden getoond in samenhang met het nieuw verschenen boek.
‘Schoon als de toevallige ontmoeting op een snijtafel van een paraplu en een naaimachine…’ dichtte Isidore Ducasse in 1869. De surrealisten verhieven deze zinsnede uit de Chants de Maldoror tot een artistiek beginsel. Ook in het leven van alledag kan uit de verrassende combinatie van voorwerpen en materialen pure poëzie ontstaan. In het boek Haphazard zijn daarvan vele voorbeelden te vinden: de balk boven de ingang van een huis, die fungeert als geïmproviseerde berging voor een tandenborstel, een aan een wandelstok bevestigde schoen als peddel, of een houten stoel zonder zitting, waarvan het door roze japonstof omwonden frame aan een reddingsboei doet denken.
Hoezeer de voorwerpen en situaties soms ook tot de verbeelding spreken, iedere artistieke intentie is hun vreemd. Als deze wonderlijke samenraapsels van materialen en vormen een esthetische aantrekkingskracht uitoefenen, dan is dat het onbedoelde neveneffect van een ingreep die praktisch nut beoogde.
Ellert Haitjema is gefascineerd door de inventiviteit waarmee mensen zich redden als er weinig voorhanden is. Al jaren legt hij hun tijdelijke onderkomens, provisorische reparaties en raadselachtige, aan specifieke behoeftes aangepaste attributen vast met zijn camera. Vaak is dat tijdens zijn reizen naar verre oorden, maar soms ook gewoon bij hem om de hoek.
Aanvankelijk dienden de foto’s voor eigen gebruik, als model en inspiratiebron voor zijn sculpturen. In Haphazard combineert hij ze met zijn eigen werk, in een dialoog vol beeldrijm en woordspelingen, zonder hiërarchie of zelfs maar een aanduiding of het een werk van hemzelf betreft, of een door hem gefotografeerd object. Dat onderscheid wordt opgeheven in de foto-interventies, die behalve in het boek, ook als zelfstandige werken op de tentoonstelling te zien zijn. Voortgaand op visuele elementen die de foto’s zelf aandragen, onderwerpt Haitjema ze aan een aantal bewerkingen. Door foto’s om te vouwen, in het water te leggen of te bedekken met schijfjes glas maakt hij er een driedimensionaal object van, dat hij vervolgens opnieuw fotografeert. Het resultaat is een tweedimensionaal beeld, dat zich door zijn inconsistenties te weer stelt tegen een achteloze manier van kijken.
‘Scherp kijken’, ‘wild denken’, het zijn kernbegrippen in de kunst van Haitjema. Ook in zijn sculpturen volgt hij het spoor dat het argeloos-creatieve gebruik van alledaagse voorwerpen hem wijst. Dat doet hij onder meer door het gebruik van afgedankte materialen en een voorkeur voor vormen die een onbepaalde functionaliteit suggereren. Het oppervlak van zijn sculpturen draagt de sporen van gebruik en hergebruik en vestigt de aandacht op hun subtiele materialiteit. Ze hebben vaak iets fragiels en kwetsbaars, maar daarachter gaat, net als bij zijn inspiratiebronnen, een onvermoede taaiheid schuil. In de wandsculptuur Urban Roots (2008) meandert een vezelige streng tussen een strak, op de wand aangebracht lijnenpatroon. De hoekige vorm van de streng wekt een gevoel van vervreemding, die omslaat in verwondering als je beseft dat het lange boomwortels zijn, die zich ooit een weg hebben gebaand langs en om straatstenen heen.
Haitjema onderzoekt in zijn werk een vitale vormentaal, die niet ontspruit aan esthetiek, maar wortelt in de drang tot voortbestaan en daaraan zijn schoonheid ontleent.
MUSEUM DE PONT TILBURG
Foot-Note 2009, Ellert Haitjema
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010
RIETVELDJAAR Utrecht
RIETVELDJAAR Utrecht
24 juni 2010 – 30 januari 2011
Over het Rietveldjaar
De stad Utrecht is er trots op dat de meeste Rietveldgebouwen binnen haar grenzen liggen en dat het gemeentelijke Centraal Museum de grootste Rietveldcollectie ter wereld heeft.
Daarom heeft de stad Utrecht 2010 tot Rietveldjaar uitgeroepen als startpunt in een meerjaren campagne om Rietveld als icoon van de stad Utrecht te profileren en zijn naam blijvend aan Utrecht te verbinden. Het Rietveldjaar wordt gelanceerd op 24 juni, de verjaardag van Rietveld. Vanaf dan vinden er wekelijks activiteiten plaats in de stad, de provincie maar ook daarbuiten. Er wordt samengewerkt met verschillende partners zoals onder andere het Nederlands Filmfestival, Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, bewoners van Rietveldhuizen, Armando Museum, Kröller Müller Museum, Dick Bruna, Krisztina de Châtel, Stichting Rietveldprijs, Studium Generale Utrecht, C-mon & Kypski, poppodium Tivoli, Culturele Zondagen en Premsela. Het multidisciplinaire karakter van het programma wordt ingezet om een breed en divers publiek te interesseren voor Rietveld en de tentoonstelling Rietvelds Universum.
Het Centraal Museum laat zien dat Utrecht al eeuwenlang geldt als voedingsbodem voor artistiek en cultureel talent van nationaal en internationaal niveau. Zo beschikt het oudste stedelijk museum van Nederland over de grootste collectie Rietveld-objecten ter wereld en toont het werk van de wereldberoemde Dick Bruna. Ook de collectie oude meesters met onder andere werken van Jan van Scorel, Abraham Bloemaert en Hendrick ter Brugghen is zeer de moeite waard. Naast het werk van al deze Utrechtse iconen biedt het Centraal Museum een overzicht van 2000 jaar turbulente geschiedenis, maar staat ook het nu centraal met actuele mode, vormgeving en beeldende kunst.
Het museum is grotendeels gevestigd in een voormalig middeleeuws klooster. Andere delen van het gebouw hebben dienst gedaan als weeshuis, militaire paardenstal en psychiatrisch ziekenhuis. Het is in 1999 verbouwd door de architecten Stéphane Beel, Lieven Achtergael en Peter Versseput. Het museum bestaat uit een verzameling gebouwen rond een grote binnentuin.
Gerrit Rietveld (1888-1964)
Van krullenjongen tot architect
Gerrit ging als twaalfjarig jongetje werken in het meubelmakersbedrijf van zijn vader. Daar leerde hij stap voor stap de kneepjes van het vak. Zijn creativiteit kon hij echter niet kwijt in het kopiëren van klassieke stijlmeubelen. Rietveld wilde duidelijk meer.
Vier jaar lang volgde Rietveld avondcursussen bij het Utrechts Museum voor Kunstnijverheid en bij architect P.C. Klaarhamer. Hij kwam hierdoor in aanraking met de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van de architectuur, vormgeving en beeldende kunst. In 1917 opende hij zijn eigen werkplaats, waarna hij in korte tijd een reeks revolutionaire stoelen ontwierp, waarvan de rood-blauwe stoel later wereldberoemd zou worden. De filosofie achter het ontwerp van deze stoelen was nauw verwant aan de ideeën van De Stijl beweging, waaraan ook schilders Bart van der Leck en Piet Mondriaan, en de architecten Theo van Doesburg en J.J.P. Oud deelnamen. De beweging groeide uit tot een van de belangrijkste avant-garde stromingen in de 20ste eeuw.
Hoewel Rietveld in die tijd toetrad tot de internationale avant-garde van de beeldende kunst en architectuur, leverde het hem nauwelijks betaald werk op. Via via kwam hij in contact met Truus Schröder-Schräder. Een ontmoeting met verstrekkende gevolgen. Na het overlijden van haar echtgenoot vroeg Truus Schröder aan Rietveld een voorstel te maken voor een nieuw te bouwen woonhuis aan de Prins Hendriklaan 50. Het was zijn eerste volwaardige bouwproject en daardoor dé kans zijn droom om architect te worden te realiseren. Truus Schröder bleek de ideale opdrachtgever. Ze gaf hem niet alleen alle vrijheid, maar daagde hem ook uit zijn ideeën in een ongekende vorm te gieten. Het resulteerde in een revolutionair manifest voor een nieuwe architectuur. In 2000 is het Rietveld Schröderhuis door de UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst en werd daarmee definitief een van de iconen van de twintigste-eeuwse architectuurgeschiedenis.
Vestiging als architect
Na de oplevering van het Rietveld Schröderhuis, in januari 1925, vestigde hij zich als architect in de atelierruimte op de begane grond. In de jaren vlak daarna ontwierp hij verscheidene fraaie projecten, o.a. de Erasmuslaan en ontwikkelde hij ideeën over woningbouw en massaproductie die de kern van zijn hele, latere oeuvre vormen. Waarschijnlijk was Rietvelds carrière sneller verlopen als de economische crisis niet was uitgebroken, gevolgd door de Tweede Wereldoorlog. Pas in de jaren vijftig kwam de wederopbouw van het verwoeste Nederland weer goed op gang. Ook ontstond er in die tijd een oplevende belangstelling voor De Stijl. Het leverde Rietveld enkele prestigieuze opdrachten op in de culturele sfeer, waaronder de bouw van het Nederlands Paviljoen voor de Biënnale in Venetië. Opdrachten in de volkswoningbouw, wat Rietveld het meest ambieerde, vielen hem slechts mondjesmaat ten deel. Pas toen hij in 1961 met de architecten Van Dillen en Van Tricht een maatschap oprichtte, kon hij meer werken realiseren.
Rietveld in het Centraal Museum
In 1958 organiseerde het Centraal Museum de eerste overzichtstentoonstelling over Rietveld. Sindsdien is de band tussen Rietveld en het museum blijven bestaan. De tentoonstelling legde de basis voor de huidige collectie Rietveld-meubels en -ontwerpen, de grootste van de wereld. In 1964 overleed Rietveld, een dag na zijn 76ste verjaardag.
Een tweede belangrijk moment voor het museum was de overdracht van het Rietveld Schröderhuis en het Rietveld Schröder Archief aan de Gemeente Utrecht in 1987. Het Centraal Museum kreeg toen het beheer over het huis en het belangrijke archief van Truus Schröder. Dankzij deze unieke collectie heeft het Centraal Museum zich ontwikkeld tot het internationale kenniscentrum bij uitstek over Rietveld en zijn werk.
Tentoonstelling Rietveld’s Universum
Centraal Museum, Utrecht
20 oktober 2010 – 30 januari 2011
De tentoonstelling Rietvelds Universum laat zien dat de Utrechtse architect en ontwerper Gerrit Th. Rietveld (1888-1964) veel meer heeft ontworpen dan de klassieke rood-blauwe stoel en het beroemde Rietveld Schröderhuis.
Hij realiseerde meer dan honderd gebouwen en vele meubelen. Het Centraal Museum plaatst Rietvelds werk in een brede context. Door de persoon en zijn manier van werken centraal te stellen en te vergelijken met beroemde tijdgenoten als Wright, Le Corbusier, Mies van der Rohe komt het creatieve genie van Rietveld in een nieuw licht te staan en wordt er een beeld gegegeven van Rietvelds bijdrage aan 20ste-eeuwse architectuur en design. De tentoonstelling wordt gerealiseerd in samenwerking met het Nederlands Architectuurinstituut.
Centraal staat Gerrit Rietvelds experimentele manier van werken. Zo is zijn zoektocht naar een stoel uit-één-stuk te volgen, waaruit de zigzagstoel is ontstaan. Door het werk van Rietveld naast dat van tijdgenoten te plaatsen wordt duidelijk dat hij als architect en vormgever soms zelfs radicaler was dan collega’s als Mies van der Rohe en Le Corbusier. Ook blijkt dat op cruciale momenten kunstenaars als Van der Leck, en Van Doesburg een beslissende invloed hebben gehad op zijn werk. Op zijn beurt heeft Rietvelds werk een belangrijke wending gegeven aan de ontwikkeling van architecten en vormgevers zoals Breuer en Aalto.
Rietveldjaar 2010 Utrecht
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010,FICTION & NON-FICTION,DADA & DE STIJL,De Stijl
ELGER ESSER expositie Museum voor Moderne Kunst Arnhem
Museum voor Moderne Kunst Arnhem
ELGER ESSER
Eigentijd
11 juli t/m 26 september 2010
De tentoonstelling Eigentijd toont een breed overzicht van het oeuvre van de fotograaf Elger Esser (Stuttgart, 1967), een van Duitslands belangrijkste fotografen van dit moment. Esser verbindt zijn eigen werk met het einde van de 19e eeuw, de tijd van de ontdekking van de fotografie en de daarop volgende totale ontsluiting van het landschap. Deze relatie met het verleden komt in het werk van Elger Esser niet alleen tot uitdrukking in het gebruik van oude technieken zoals de heliogravure, maar ook door het nafotograferen en bewerken van vroeg 20e eeuwse ansichtkaarten uit zijn eigen verzameling.
Esser groeide op in Rome en studeerde aan de kunstacademie van Düsseldorf waar hij les kreeg van de bijzonder invloedrijke Duitse fotografen Bernd en Hilla Becher. In tegenstelling tot de emotieloze, zakelijke benadering van zijn leermeesters heeft Esser een voorkeur voor landschapsfotografie waarin persoonlijke waarneming en subjectiviteit een grote rol spelen. Net als in de schilderkunst, koppelt Esser het onderwerp los van tijd en plaats en creëert in plaats daarvan een krachtig tijdloos en atmosferisch beeld. In zijn onsentimentele afbeeldingen zet Esser stille en onopvallende locaties neer die hij daarmee redt van de vergetelheid.
Vanuit de interesse in herinneringen, vergeten tijd en tijdloosheid wekt het geen verbazing dat Esser een enorme verzameling vroeg 20e eeuwse ansichtkaarten heeft, voornamelijk van de Bretonse en Normandische kust, die hij gebruikt voor zijn werk. In het begin van de 20e eeuw was er een ontzagwekkende verscheidenheid aan postkaartonderwerpen. De meest gewone marktplaatsen en ongewone evenementen als gestrande walvissen of scheepswrakken, werden het waard bevonden om een afbeelding van te maken. In Essers oeuvre spelen ansichtkaarten ook de rol van schakel tussen zijn landschapsfotografie en zijn meest recente heliogravures. Hij selecteert een sectie uit een postkaart en vergroot het zodat de korrel of ruis duidelijk zichtbaar wordt. Vervolgens kleurt hij de vergrootte secties in en slaagt er daarbij in om het onderwerp te vervreemden. Het oog dwaalt tussen nabijheid en afstand.
.jpg)
Tot slot zijn literaire referenties belangrijk voor een beter begrip van Essers oeuvre. Vandaar dat er bij de tentoonstelling in Stuttgart een uitvoerige catalogus is verschenen. Het bevat talloze illustraties en informatieve essays, die de rol van literatuur beschrijven – zoals die van Proust, Guy de Maupassant, Cees Nooteboom en W.G. Sebald – in het werk van Elger Esser.
Elger Esser, geboren in Stuttgart in 1967, groeide op in Rome en studeerde aan de kunstacademie Düsseldorf. Zijn werk is internationaal tentoongesteld, onder meer in New York, Rome, Paris, Madrid, Hamburg, Keulen, Düsseldorf, München en bevindt zich in belangrijke museale collecties waaronder in Nederland het Rijksmuseum en het Stedelijk Museum in Amsterdam.
Eigentijd, een groot overzicht van Essers oeuvre, bevat 31 grootformaat kunstfoto’s, 11 kunstfoto’s n.a.v. ansichtkaarten en een aantal originele ansichtkaarten uit Essers verzameling en uit het Gelders Archief.
Eigentijd is het vervolg op de succesvolle tentoonstelling Eigenzeit die eerder dit jaar in het Kunstmuseum Stuttgart te zien was.
Museum voor Moderne Kunst Arnhem, Utrechtseweg 87, Arnhem. T. 026 3775300
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010
MIDDELHEIMMUSEUM Antwerpen
Francois Pompon
‘New Monuments’, Nadia Naveau, Roman Riots
‘New Monuments’, Nick Ervinck
‘New Monuments’, Caroline Coolen, Flag
‘New Monuments’, Sven ‘t Jolle, Blue collar
‘New Monuments’, Kendell Geers, the F word
.jpg)
‘New Monuments’, Jan de Cock, Foro
Waiting for restauration
Henk Visch
Carl Milles
Hildo Krop
Philip Metten
Antwerp, Middelheimmuseum
It’s a visual feast to visit the Middelheimmuseum on a sunny Sunday. The permanent collection counts over 400 sculptures of celebrated artists like Henry Moore, Rik Wouters, Alexander Calder, Barbara Hepworth, Thomas Schutte, Ossip Zadkine etcetera. And currently there is an interesting temporary exhibition on view, ‘New Monuments’, with amongst others Kendell Geers, Wesley Meuris, Jan de Cock and Nick Ervinck, which merges seamlessly into the sculpture park. A couple of hours is not enough, i need to go back soon. Here a selection of pictures:
Photos & text Anton K. – June 2010
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010,EXHIBITION,Anton K. Photos,EXHIBITION,K=M Art Gallery
FUNERAL TRAIN: foto’s van Paul Fusco in Nederlands Uitvaart Museum
Nederlands Uitvaart Museum Amsterdam
tot 26 september 2010
Foto’s Paul Fusco
FUNERAL TRAIN
Zwaaien naar het lichaam van Kennedy
Fotograaf Paul Fusco van het foto-agentschap Magnum maakte in 1968 een unieke serie foto’s die nu voor het eerst in Nederland wordt geëxposeerd. Voor ‘Funeral train’ reist Fusco op 8 juni 1968 mee op een bijzondere trein van New York naar Washington. Op die trein bevindt zich het lijk van Robert F. Kennedy. De presidentskandidaat en tweede zoon van de Kennedy’s is dan drie dagen eerder in Los Angeles vermoord. Paul Fusco portretteert duizenden rouwenden die langs het spoor de vermoorde presidentskandidaat uitzwaaien. Tot en met 26 september is een selectie van deze foto’s te zien in Tot Zover, het Nederlands Uitvaart Museum in Amsterdam.
Deze foto’s van Paul Fusco zijn in de Verenigde Staten lange tijd verborgen gebleven en pas in 1998, ruim dertig jaar na dato, voor het eerst gepubliceerd in George Magazine. En na Londen in 2007 worden de foto’s nu voor de tweede keer in Europa tentoongesteld. ‘Funeral train’ is na ‘Trace Elements’ van Seiichi Furuya de tweede expositie die gast-curator Erik Kessels voor het Uitvaart Museum samenstelt. Kessels (1966) is medeoprichter en creatief directeur van communicatiebureau KesselsKramer en publiceerde eerder fotoboeken en -magazines als ‘In almost every picture’, ‘Bangkok Beauties’ en ‘Useful Photo-graphy’. Hij was ook verantwoordelijk voor de tentoonstelling ‘Loving your pictures’ in Utrecht en Arles. Daarnaast is hij dit jaar ook een van de curatoren van het New York Photo Festival.
Normaal gesproken duurt een treinreis van New York naar Washington vier uur, maar deze trein doet er twee keer zo lang over vanwege de toegestroomde mensen langs het spoor. Fusco ziet honderdduizenden mensen die de door hen zo geliefde presidentskandidaat een laatste eer bewijzen. Het is een dwarsdoorsnede van het Amerikaanse volk. Er komen armen en rijken voorbij, zwart, blank, geüniformeerden, mensen met ontblote lichamen en nonnen.
De foto’s laten zien dat de mensen stuk voor stuk oprechte emoties tonen voor een man die ze niet van dichtbij kenden, maar wel in hun hart hebben gesloten. Je ziet dat sommigen elkaar omarmen en steun zoeken in hun verdriet. En er zijn ook vrolijke gezichten, omdat ze de kans krijgen te laten zien dat ze van een man houden die hen plotseling is ontnomen. De een neemt plechtig afscheid met een hand op zijn hart. Een ander zwaait en een enkeling salueert of het nu een boerenzoon of sheriff is. De foto’s van Fusco tonen de ontreddering en toewijding van het Amerikaanse volk aan een familie die stond voor hoop en een betere toekomst. Een van de opvallendste beelden is die van het gezin dat op volgorde van lengte staat. Alsof de ouders willen laten zien dat zij, net als de Kennedy’s, een aantal talentvolle kinderen paraat hebben staan. Wie goed kijkt ziet dat er in deze foto drie jongens in de camera kijken. Je zou er haast een jonge John, Robert en Edward Kennedy in zien.
.jpg)
Net als bij de uitvaart van Amerikaanse presidenten als Lincoln, Roosevelt en Eisenhower wordt de jonge presidentskandidaat Robert F. Kennedy per trein langs rouwende mensen geleid. Drie dagen eerder, op 5 juni 1968 is Kennedy kort na middernacht in een hotel in Los Angeles vermoord. Hij hield daar een dankrede voor zijn overwinning op de voorverkiezingen in Californië en wilde met zijn bewakers via de achteringang het hotel verlaten. Toen hij daar het hotelpersoneel nog de handen schudde dook –volgens de officiële lezing- Sirhan Sirhan onverwachts op en loste van dichtbij een aantal kogels. Ondanks dat Kennedy door een bewaker naar achteren werd getrokken werd hij in zijn hoofd en oksel geraakt. Een dag later overleed hij in een ziekenhuis.
Robert F. Kennedy was kort na de moord op Martin Luther King Jr. en John F. Kennedy, de derde invloedrijke man binnen vijf jaar die publiekelijk werd vermoord. Zijn overlijden maakte in ons land en de rest van Europa misschien minder indruk dan de moord op John F. Kennedy en Martin Luther King Jr., maar in de Verenigde Staten was dit de aanslag die alle hoop bij de bevolking wegnam.
Paul Fusco (1930) is een fotograaf van het beroemde foto-agentschap Magnum en hij begon zijn carrière als nieuwsfotograaf tijdens de oorlog in Korea. Zijn werk verscheen in LIFE, Time magazine, Newsweek en The Sunday Times. Hij bracht ook verschillende fotoboeken uit als ‘Chernobyl Legacy’ en exposeerde onder meer in het Metropolitan Museum of Art in New York, The Photographers’ Gallery in Londen en op het International Festival of Photojournalism in Perpignan. De complete serie foto’s van Funeral train is ook in boekvorm verschenen. Van dit boek heeft de broer van Robert, de vorig jaar overleden senator Edward Kennedy, het voorwoord heeft geschreven.
Nederlands Uitvaart Museum Tot Zover – Kruislaan 124, 1097 GA Amsterdam
► Website Nederlands Uitvaart Museum
kempis poetry magazine
Filed under: -N E W S & E V E N T S,-Art & Poetry News 2010,EXHIBITION,Galerie des Morts
Thank you for reading KEMP=MAG - KEMPIS POETRY MAGAZINE - magazine for art & literature